Rozdział 6

Duch doliny niy umiyra

谷神不死,是谓玄牝。玄牝之门,是谓天地根。绵绵若存,用之不勤。
Duch doliny niy umiyra,
to je zwane tajemnicze łono.
Tajemnicze łono — jego wrota
sōm zwane korzyń niyba a ziymie.
Trziymō sie ciōngło, jakby było,
a używŏ sie go bez zmcōnyniŏ.

Gyboko rozważanje

O czym je tyn rozdział?

Duch doliny je wieczny — to je ta sama siła co rodzi wszyjsko na świecie. Nazwanŏ je

Jak to sōm naniesiy?

Czujō mnie czasym jakbym szukał czegoś wielkigo — w sensie, duchowigo. Ten rozdział pokazō, iże ńidzie niy muszō szukać — ta siła je wszyndzie, we dolinach, we cichości, we mnie samym. Wszystko co robiō i jak żywō — to z tyj siły wychodzi.

Co mušō dziś zrobić?

Dzisiaj znajdō se chwilã cichości — usiōndź we dolinie, przy rzece abo we lasie — i posłuchō sie tej wiecznij siły co we mnie żyje.

Powiŏzane rozdzioły

Moja refleksyjŏ

Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?

Zapytjy Laotzu tygo rozdziału Pełno czatu →