Rozdział 7

Niybo a ziymia sōm wieczne

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
Niybo a ziymia sōm wieczne. Take dugo sōm, bo same siebie ne hodujōm, a prztō mogōm wiecznie żyć. Przeto godny mōndry postawi siebie za inkami, a tymsamym naprzōd sygoduje. Wynaśi siebie nazewnoncz, a tymsamym sam trwo. Czy to je właśnie, iże je bez osobności? A prztō może wypełnić swojõ własnõ osobnośrz.

Gyboko rozważanje

O czym je tyn rozdział?

Rozdział mŏwi ô tym, iże niybo a ziymia sōm wieczne, bo same siebie ne hodujōm. Mōndry, kery siebie stawi na końcu, włŏśnie dlatego naprzōd sygoduje. Bez osobności je kluczym do włŏściwigo samowypełnienio.

Jak to sōm naniesiy?

Czuje, iże czesto sam zŏczynŏm ôd siebie, a ne ôd innych. Ta chapterka przpomino mi, iże jak postawię innych naprzōd, to we wszyjskim co robiym, sam zyskjŏm.

Co mušō dziś zrobić?

Dzisiaj zrobiy coś bez ôczekiwŏnio czegŏś za to nazŏd - po prostu pomōż kejś bez kalkulowŏnia, co ty z tego bãdziesz mioł.

Powiŏzane rozdzioły

Moja refleksyjŏ

Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?

Zapytjy Laotzu tygo rozdziału Pełno czatu →