Bonus Iterator Nullas Relinquit Vestigia

De quo agit hoc caput?

Caput hoc docet quod perfectio in natura sua est abscondita. Bonus viator in via nullas relinquit vestigia; bonus orator nullos praebet errores; bonus calculator nullo eget instrumento. Qui bene claudit, nullo sera eget; qui bene ligat, nullo fune eget, et attamen nihil aperiri aut dissolvi potest. Sanctus救人，无弃人—salvat omnes sine ulla separatione. Bonus non est paedagogus mali sed argumentum; malus non est hostis boni sed materia transformationis.

Quomodo ad me pertinet?

In vita mea video quotiens efficiar perficere velle, ostendere quantum possim. Sed hoc caput me monet quod vera perfectio est subtilis, quod bonus artifex abscondit vestigia sua. Quando ago et laboro, saepe quaero laudem et recognitionem. Hoc capitulum me invitat ad agendum sine vestigiis, ad loquendum sine erroribus, ad claudendum sine seris—ad esse talem qui naturaliter convenit sine necessitate ostentationis.

Quid hodie facere debeo?

Hodie, quando facio aliquid bonum—auxilium do amico, verbum dico consolans, opus perficio—conabor non relinquere 'vestigia', id est non gloriari, non memoriam quaerere, non expectationem habere. Simpliciter faciam bonum, et permittam ut transeat sicut flumen sine residuo. Si autem laus venit, non adhaerebo ei. Si critici veniunt, non repellam eos. Esto vacuum, esto absconditum, esto paratissimum.