Abandonar a aprendizaxe e non terás preocupacións

Abandonar a aprendizaxe e non terás preocupacións.¿En qué se diferencia o asenso do rexeitamento? ¿Qué tan diferente é o ben do mal? Aquilo que os demais temen, necesariamente hai que temelo tamén. ¡Que extenso é o que non ten fin! Todos están allegres e brillantes, coma se gozasen un gran festín, coma se subisen a unha terraza na primavera. So eu permanezco sen perturbación, coma un niño que aínda non chorou; vagando, coma unha persoa sen fogar. Todos teñen de sobra, mais só eu parezco carecer de todo. ¿Non teño eu corazón de tolo? ¡Que confuso! Os comúns brillan con claridade, eu permanezo na escuridão. Os comúns son meticulosos, eu son tranquilo e reservado. Inquieto coma o mar, errante sen repouso. Todos teñen un propósito, mais só eu son torpe e sen pretensións. So eu son diferente dos demais, porque valoro o aloumiño da nai.