ווען די גרויסע וועג ווערט פארלאזט

וואָס איז דער קאַפיטל וועגן?

דאס קאפיטל זאגט אז ווען מענשען פארלאזן די נאטירלעכע וועג, שאפן זיי קינסטלעכע טוגענדן. טוגענד איז נישט קיין נאטורלעכער צושטאנד — זי קומט ווי א רעאקציע צו פארפאל.

ווי אַזוי שייַכט דאָס צו מיר?

איך זע אפט אז מענשען שטעלן זיך פאר ווי גוט און מאראליש נאר ווען עפעס שלעכטס איז פאסירט. דאס קאפיטל לערנט מיך אז מען זאל נישט ווארטן אויף קריזיס צו זיין גוט — מען זאל לעבן אין א גוטקייט וואס איז נישט אבהענגיג פון קיין שום אויסערליכע מעזשער.

וואָס זאָל איך הײַנט טאָן?

היינט טו נישט א גוטע זאך ווייל דו האפסט עס וועט דיך מאכן גוט אין די אויגן פון אנדערע. טו עס ווייל דאס איז דיין נאטורלעכער וועג אהן קיין דרוק פון דרויסן.