Chapter 1

דער וועג וואס מען קען רעדן

道可道,非常道;名可名,非常名。
无名天地之始,有名万物之母。
故常无欲,以观其妙;常有欲,以观其徼。
此两者同出而异名,同谓之玄。玄之又玄,众妙之门。
דער וועג וואס מען קען רעדן איז נישט דער עוועריקער וועג. דער נאמען וואס מען קען נעמען איז נישט דער עוועריקער נאמען. קיין נאמען האט געהאט דעם אנהייב פון הימל און ערד; מיט א נאמען איז ער די מוטער פון אלע באשעפענישן. דרום וויל איך אימער נישט האבן קיין בעגערה, אויף צו זען איר געהיימניש; און אלע מאל האבן בעגערה, אויף צו זען איר גרענעץ. ביידע קומען פון איין ארט און האבן פארשיידענע נעמען. ביידע רופט מען מיסטעריע. און נאך א מיסטעריע - דאס איז די טיר צו אלע מיסטעריעס.

טיפע באַטראַכטונג

וואָס איז דער קאַפיטל וועגן?

דאס קאפיטל זאגט אונז אז דער אמת'ער וועג קען נישט גערעדט ווערן מיט ווערטער. ווען מיר פרובירן צו נעמען אדער באשרייבן עס, פארלירן מיר שוין זיין ווארהייט. עס איז א באהאלטענעם מיסטעריע וואס מען קען נאר דערפאלגן דורך שווייגן און הערן.

ווי אַזוי שייַכט דאָס צו מיר?

איך געפינען דאס אין מיין לעבן ווען איך פרוביר צו פארעפענטלעכן מיינע געפילן. ווען איך זאג 'איך ליבע דיך', געה איך שוין פארלוירן עטוואס פון דער אמת'ער באדייטונג. די טיפסטע רגעות קומען ווען איך שווייג און לאז די מאמענט זיין וואס ער איז.

וואָס זאָל איך הײַנט טאָן?

היינט וועל איך נישט פרובירן צו דערקלערן יעדע געפיל וואס איך האב. וועל איך שווייגן און לאזן מיינע ערפארונגען זיין וואס זיי זענען, אן ווערטער וואס זיי פארשוואכן.

פאַרבונדענע קאַפּיטלען

מײַן באַטראַכטונג

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →