Co je fest we swojich rynkach, je łatwo przetrzimać

Co je fest we swojich rynkach, je łatwo przetrzimać. Co niy ma znamiona, je łatwo zaplanować. Co je krzkie, je łatwo rozłamać. Co je malyńkie, je łatwo rozszropić. Działaj, kiej coś nincyji nie istnieje. Rządz, kiej chaos śe nincyji niy zaczyno. Piynć rōk drzwiō, co je we rozlyndze jak dłoń, wyrastajōm ze zrziōnka. Dzewiyńć piyńtrōw wieży wzniesiou sie ze skarbicy. Droga tyśōncy mil zaczyno sie ôd stopy. Kto działo, ten to spłōnō. Kto sie chcopi, ten to straci. A take śe saint ôstało, co bo mu nie działajōm i nincyji nie stracōm. Ludziã co robiōm, czynsto psujōm na kōńcu, kie byli tuż przed powiydzaniym. Strzōż końca jak poczōnku, a nic nie spłōniyś. Take śe saint ôstało, co chcōm tego, co inkszi iy majō. Nie cynujōm rzadkich rzeczy. Uczōm sie tego, co inkszi iy sie uczōm. Take ônij ôstało przichōdzō na pomoc samym istniyniu wszystkigo, bez mieszania sie.