Rozdział 20
Ôdwrōncij sie od nauki
Oryginal
绝学无忧。唯之与阿，相去几何？善之与恶，相去若何？人之所畏，不可不畏。荒兮其未央哉！
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
Translacijŏ
Ôdwrōncij sie od nauki, a wygań zmartwiynio. Pytanie je: co je rozlyczność miyndzy posłuszyństwym a zlym słowym? A co je rozlyczność miyndzy dobrym a złym? To, czego ludziy sie bojōm, to tyż musi sie bōjć. Ô, jak to niy mo końca! Wszyjscy sie radujō jak na wielkij uczcie, jakby wiosnō wstynowali na wzgōrze. A ja sam zostajõ bez radości, bez ôczekiwan, jak noworodec, co sã niy uśmiocho. Plōtã sie bez celu jak czōmik bez domu. Wszyjscy majō dosyć, a ja sam czujõ sie jakbym coś stracił. Jam prosty jak głupi! Zwyczajni ludziy昭昭 - ja sam jestõm jakby ślepy. Zwyczajni ludziy ôdrōżniajō wszystko - ja sam jestõm cicho. Cicho je jak morze, wietrzyk wieje bez końca. Wszyjscy majō co robić, a ja sam jestõm twardo i ubogo. Czemu ja sam sōm inkszy ôd ludziōm? Bo tyżko mi sã ôdżywić ôd matki - ôd natury.
Gyboko rozważanje
O czym je tyn rozdział?
Pochwaliō prostotã przeciwko złożōności świata. ôpisuje, jak ludziy bieżō za przyjemnościō, a mistŕz zostaje ôd nich inkszy - cichy, prosty, bliski naturze, jak niemowlã.
Jak to sōm naniesiy?
Czuje sã czasã inkszy ôd innych - niy gonō za modō ani popularnościō. W szkole czynie to samo: siedziõ cicho, niy ôkazujõ sie, a w głynbi wiem, iże prostota je mojō siłō.
Co mušō dziś zrobić?
Dzisiaj nie bedziõ porōwnywoł sie z innymi. Znajdõ chwilã samotności, posiedziõ w ciszy i posłuchō przyrody ôkōło siebie.
Powiŏzane rozdzioły
Moja refleksyjŏ
Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?