A gh'ê un essere mesccio

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o parla de l'esistensa de 'n prinsipio primodïo, anansciü de tütta a création, che o muêuve o mondu sensa mai fermâse. O l'è a mæ de tütto ciò che existi. O Tao o no peu êse ciüo, ma o l'è a fonte de ogni grandezza. O mondu o l'è strütüo in quatre grannes pæti - o Tao, o çê, a tiæra e l'ömun - e l'ömun o l'è ligou a-e lezze de quiste grandezze.

Còs'o g'ha a fâ con me?

Into mæ g'ê 'na conexion cun 'n prinsipio puscì grandde de me, che o me supera e o me contëne. Quande no me creddo separou da-o mondu, ma parte de 'n flussu puscì grànde, a me senço pö in armonia. A mæ no son mi, ma g'heu 'na funsion intun esquema puscì vasto.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

A pràtica de öggi: quando me sento anxïou ò sconplanchou, fermome un momeito e penso ch'o l'è 'n flussu puscì grànde che o me contëne. No son mi o centra do mondu, ma son parte de quarchedün ch'o l'è assæ puscì antigo e puscì saggio de me.