Capitolo 14
O l'è invixibile, innaudibile, intangibile
Originâ
其上不皦,其下不昧,绳绳不可名,复归于无物。是谓无状之状,无物之象,是谓惚恍。
迎之不见其首,随之不见其后。执古之道,以御今之有。能知古始,是谓道纪。
Transaçión
Riflessiàn profónda
D'che parlla quésto capitölo?
Sto capitolo o parla do Tao, che o se peu vedde, sentî ò toccâ. O Tao o no l'è viscìbile, o no l'è audìbile, o no l'è tangìbile. Sti træ aspetto no se peu investigâ ciû, i se fonn into un. A söva e a sótte no g'önnan defferença; o se mòve pe sempre, sensa fin, e o törna into nïente. L'è comme «na förmma sensa förmma», «na figura sensa sustansa». Quande-o vaivi incontrö, no ti see o prinçipio; quande ti-i vâ aprësso, no ti see a fin. L'è o prinçipio di prinçìpi.
Còs'o g'ha a fâ con me?
Sto capitolo o me fâ sensî comme o Tao o l'è vicin ma anche luntan, viscìbile e inviscìbile into stësso temp. O l'è confûzo, no g'ööna defferença tra sü e gioxto. Sto me azzecca pequançæ a-a mëssa uman-a de volëi capî tûtto co-a raxon. Natro pensî o fa un muentòu: like o Tao, a veitæ a l'è ciû scürgia de quotro che luntan.
Cöse gh'ò da fâ uncö?
Ogge, quande che me sento confûzo ò quande e cöse no han senso, me provëggio a acetâ sta confûzon comme o Tao. Invece de cercâ rispòste ciære e nette, me permetto de êse into confûzo sensa julâ. Provo a tegnî o Princìpio anticho—o moddo de procedde con umiltæ—e a guidâ a moa giornâ con quello.
Capîtoli corelæ
A meña reflexion
Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?