Capitolo 33
Conòsci ben l'òmmi e i àtri
Originâ
Transaçión
chi se cognosce o l'è scignòu.
Chi vensce i àtri o l'è fòrte,
chi se vensce o l'è ardïo.
Chi o saççia ocontento o l'è rico,
chi se dà da fâ co' vigöia o l'ha voentæ.
Chi no perda osoeu posto o dura pe sempre,
chi mòure ma no moëisce o l'è etèrno.
Riflessiàn profónda
D'che parlla quésto capitölo?
Sto capitolo o parla de l'inteligensa ch'a ven da conòsci i àtri òmmi, e de a sagieza ch'a ven da conòsci osoe. O dise che supere i àtri o l'è fòrça, ma che superese o l'è potensa vëa. A sagieza帽reippintesa a l'è unn-a fòrça che se pò svilopâ. Ocontento o l'è a form-passsa de ricchessa. E chi остаæpeве двигаð½тся con vigöia, o l'ha voentæ fermo. Perfin o viâeo no o perd osoeu posto inta mainña e o poo durâ pe sempre, mentre chi mòure ma o l'ha lasciòu into mondo o l'è etèrno.
Còs'o g'ha a fâ con me?
Stasêua penso a-e volte che perdo tempo a giudica i àtri, intant che o mëgio investimento o saria quell de conòsci megio osoe. Sto capitolo o me ricorda che a Sagieza帽reippintesa a ven da dento, non da foa. Quan doeu ægoo a tenta de superame e no subside a l'orgöio, alloa into偺è quello che veramente mi fortësce. Ocontento o no sta a segheghisce mancanansa, ma a capaccitæ de vëde o ben che già gh'è.
Cöse gh'ò da fâ uncö?
Ogge intuorno a-a mezua giornâ, intuæggio un momeînto specifico intuæggio che reaxion a unna situassion che me l'ha dæto. Invece de chiedme «perché l'ha fæto?» (ch'o l'è conòsci i àtri), me domando «perché outo l'ha fæto che outo l'ho fæto?» (ch'o l'è conòsci osoe). Scrivo doe righe in sciu que sto imparando de me, e o servo comme un eserciçio de scignöia inta mainña.
Capîtoli corelæ
A meña reflexion
Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?