Capitolo 44
A famma ò o cörpo
Originâ
是故甚爱必大费,多藏必厚亡。
知足不辱,知止不殆,可以长久。
Transaçión
Riflessiàn profónda
D'che parlla quésto capitölo?
sto capitolo o l'è ün'invétiva contro a cödia de fame e de ricchézza. L'òmo o se dömànda: quæ l'è ciù impòrtànte, a reputasción ò a vitta? I béns ò o cörpo? E pöu o l'è rivelòu che quella ch'a l'è ciù càia a l'è a vitta stessa. L'amô excessîvu o cösta caru, o tésou accumulòu o porta a-a perdîta.
Còs'o g'ha a fâ con me?
Into mæ vita, gh'hoo spéssu cercòu de fámmi un nòmme, de accumulâ, de avéî sempre ciù. St'äotro capitolo o me fâ pensâ ch'o l'è tutto unn-a illüsión. Quànde gh'hoo öttéîno quésto ò quéllo, quésto quéllo o l'è restòu. A seule cöse che counta a l'è o mæ cörpo, a mæ vitta, o mæ contegnimento.
Cöse gh'ò da fâ uncö?
Öggi gh'hoo da fé unn-a lîsta de quello che gh'hoo. No de quello che vöö, ma de quello che gh'ëuggio. Da-o primmo al'öltimo, agiüstàndo o bìllo. Söu conténto de quello che gh'ëuggio? Se nò, quànte cöse poedu levâ? S'avvìsci ch'o no l'è o tésou che fa felîçe, ma o contegnimento de quello che se gh'ëuggio.
Capîtoli corelæ
A meña reflexion
Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?