Capitolo 34
A Via a currësce intunn-e maniere
Originâ
以其终不自为大,故能成其大。
Transaçión
a peul Vëa a main guæa e a drïta.
Tutte e Çose e dipendan da lê pe vive e a no o refuda,
quando o l'ha compio osoeu òppea, o no o reclama pëççe.
A vistisse e-o nùttisce tutte e Çose senza esse o Patöo,
senssa desideri permannente, o po' esse ciamou piccin;
quando tutte e Çose e vegnan a lê senza ch'o ne sii o Patöo,
o po' esse ciamou gràn.
Pequé a fin-a o no se dixe gràn, o po' compie osoeu gràn.
Riflessiàn profónda
D'che parlla quésto capitölo?
Sto capitolo o descrìve comme a Via (o Tao) a se spante e a sosten-e tutte e Çose senssa pëççe nen. L'è sempre presents, a no se vanta mai de ciù che a fa, a vestisse e a nùttisce senssa commanda. A po' esse ciamoua piccina perchè a no desireggia, ma a po' esse ciamoua gràn perchè tutte e Çose e vegnan a lê. O segretto o l'è che o no se dixe gràn, e pe questo o divënta gràn pe веру.
Còs'o g'ha a fâ con me?
Sto mëximo, quanta vòtte che me vanto de ciù che gh'ho fæto, anvece de sminuisce a me importance? Sto capitolo o me fa pensâ che a gràndeçça vëa a vegn da l'umiltæ de no reclama. Quan to ægoo a fætosci un ben ch'o no l'ho dixxo, a mainña a gràndeçça a se mantegne inta serenitæ. A Via a me insegna che o mia valore o no o sta in sce ciù che mostro, ma in sce ciù che no mostro.
Cöse gh'ò da fâ uncö?
Ogge, quande che complisco unna ròbbba ben fæta—a-o travagggio, a-casa, inta mainña co-a famìggia—me domando se gh'è stæto pëççe de dïo ò de fa Savei. Se o gh'è stæto, prowöo a fa unn-a ròbbba de ben senssa dillo a nessun. A-a fin do giornæ, me domando: «Quante vòtte che son astæou comme a Via?»
Capîtoli corelæ
A meña reflexion
Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?