Capitolo 34

A Via a currësce intunn-e maniere

大道泛兮,其可左右。万物恃之而生而不辞,功成不名有。衣养万物而不为主,常无欲,可名于小;万物归焉而不为主,可名为大。
以其终不自为大,故能成其大。
A grande Via a se spante intunn-e maniere,
a peul Vëa a main guæa e a drïta.
Tutte e Çose e dipendan da lê pe vive e a no o refuda,
quando o l'ha compio osoeu òppea, o no o reclama pëççe.
A vistisse e-o nùttisce tutte e Çose senza esse o Patöo,
senssa desideri permannente, o po' esse ciamou piccin;
quando tutte e Çose e vegnan a lê senza ch'o ne sii o Patöo,
o po' esse ciamou gràn.
Pequé a fin-a o no se dixe gràn, o po' compie osoeu gràn.

Riflessiàn profónda

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o descrìve comme a Via (o Tao) a se spante e a sosten-e tutte e Çose senssa pëççe nen. L'è sempre presents, a no se vanta mai de ciù che a fa, a vestisse e a nùttisce senssa commanda. A po' esse ciamoua piccina perchè a no desireggia, ma a po' esse ciamoua gràn perchè tutte e Çose e vegnan a lê. O segretto o l'è che o no se dixe gràn, e pe questo o divënta gràn pe веру.

Còs'o g'ha a fâ con me?

Sto mëximo, quanta vòtte che me vanto de ciù che gh'ho fæto, anvece de sminuisce a me importance? Sto capitolo o me fa pensâ che a gràndeçça vëa a vegn da l'umiltæ de no reclama. Quan to ægoo a fætosci un ben ch'o no l'ho dixxo, a mainña a gràndeçça a se mantegne inta serenitæ. A Via a me insegna che o mia valore o no o sta in sce ciù che mostro, ma in sce ciù che no mostro.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Ogge, quande che complisco unna ròbbba ben fæta—a-o travagggio, a-casa, inta mainña co-a famìggia—me domando se gh'è stæto pëççe de dïo ò de fa Savei. Se o gh'è stæto, prowöo a fa unn-a ròbbba de ben senssa dillo a nessun. A-a fin do giornæ, me domando: «Quante vòtte che son astæou comme a Via?»

Capîtoli corelæ

A meña reflexion

Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?

Demanne a Laotzu de sto capitolo Conversasciàn complèta →