Chapter 30

Den Nobeistiritten mat dem Wee

以道佐人主者,不以兵强天下,其事好还。师之所处,荆棘生焉。大军之后,必有凶年。
善有果而已,不敢以取强。果而勿矜,果而勿伐,果而勿骄,果而不得已,果而勿强。
物壮则老,是谓不道,不道早已。
Den, deen de Führer mat dem Wee ënnerstëtzt, benotzt keen Krich fir d'Welt ze beuewen, well d'Gewalt sech ëmmer géint dee wënnt, deen se ausüübt. Wou Arméie lairen, wuessen Noleken. No grousse Schluechte kommen jonk Joer voll Péng. De Guddecee erreecht säin Resultat an hiält dann un. Wann ee staark gëtt, wiisst e mat der Zäit, mee dat ass net de Wee; wat net de Wee ass, vergeet séier.

Déif Reflexioun

Iwwer wat geet dëse Kapitel?

Dëst Kapitel warnt eis virun der Gewalt an der Krichsféierung. All Versich, mat Arméien d'Welt z'ënnerwerfen, huet destruktiv Konsegenzen. Wa Gewalt benotzt gëtt, kéit se ëmmer erëm zeréck op deen, deen se ausgeüübt huet. De wahren执弱 Führer erreecht säin Zil ouni Gewalt, ouni Sechepraal, ouni Iwwermout. D'Natur huet hir eegeGesetzer: Saachen déi ze staark ginn,chainen och erëm.

Wéi bezitt et sech op mech?

An mengem Alldag gesinn ech dëst Prinzip op ville Plazen. Wann ech agressiv mat anere Leit navigéieren, hunn ech méi Konflikter wéi Resultater. Wann ech versichen, meng Meenung mat Kraaft duerchzedrécken, verléieren echmein Verbundenheetsgefiller. Ech hu mech och scho gefrot: Wéi vill vun mengem eegene Wiessen ass op Gewalt opgebaut - géint mech selwer oder géint anerer? Mäi Wuesstum soll net op der Schwächt vun anere baséieren.

Wat soll ech haut maachen?

Haut wäert ech bei menger Kommunikatioun opmierksam sinn. Wa mech d'Versuchung kritt, meng Positioun mat Emotioun oder Autoritéit duerchzesetzen, wäert ech e Moment ophalen. Ech wäert versichen, meng Ziler mat méi柔软 ze erreechen - mat Versteesdemech, mat Gedold, mat deem Respekt deen ech och fir mech selwer wëllt. Wann ech méi Sanfthäit an meng Interaktiounen bréngen, gesinn ech méi d'Natur vun deem wat mir all verbënnt.

Verwandte Kapitelen

Meng Reflexioun

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →