Kapitel 41

Vun de Dreie Aart vun Leit

上士闻道,勤而行之;中士闻道,若存若亡;下士闻道,大笑之。不笑不足以为道。
故建言有之:明道若昧,进道若退,夷道若颣,上德若谷,大白若辱,广德若不足,建德若偷,质真若渝,大方无隅,大器晚成,大音希声,大象无形,道隐无名。夫唯道,善贷且成。
Wann awwer Mensch vun Dao hert, dan mach'r's mit Fleiß. Wann middel Mensch vun Dao hert, dan hält'r's manchmol fer wahr, manchmol fer falsch. Wann onder Mensch vun Dao hert, dan lacht'r drüwer laut. Wenn'r nor nit drüwer lacht, dan wär's nit Dao. Drum sou steiht geschriwwe: 'Hell Dao schint wie Dunkeheit, wer in Dao fortguckt, schint wie wann'r z'rückguckt, flach Dao schint wie wenn'r Knubbe hot, groß Deugend is wie a Tall, ganz Reene is wie wann'r besudelt wär, viel Deugend seems wie wenn'r nit gnug hot, stark Deugend seems wie wenn'r heemlich wär, echte Wahrheit seems wie wann'r sich änner', groß Ruum hot ken Eck, groß Werk braucht sei Zeit, groß Musik heardt sich wie Stille, groß Form hot ken Gestalt, Dao is verborre un hat ken Name.' Un nor Dao allein, des gibt alles un macht alles voll.

Diif Nachtdenke

Worum geht's in dem Kapitel?

Des Kapitel sagt uns, das drei Aart vun Leit verschidene weh wann se vun Dao hert. Die hohe Mensch' lerne un tuen soufort, die middel Mensch' sin unsischer, un die niedliche Mensch' lache drüwer. Es erklärt wie Dao soufache seems wie nix, awver is doch die Grundlage vun alless.

Wie hängt es mit mir zusamme?

Ich muss mich frage, zu welle Aart vun Mensch ich jehere. Manchmol bin ich unsischer un zweifle, ob ich uff'm richte Weg bin. Awver des Kapitel motifiert mich, weiterzumache even wenn ich manchmol ken Fortschritt seh.

Was sollt ich hück Tue?

Hüt will ich bewusst zuhere, wenn ich vun neue Idee orr Weischeet hert, un ich will nit glei lache orr zweifle. Ich will mit Offenheet un Fleiß ausprobiere, obs für mich stimmt.

Verwandte Kapitel

Mein Nochdenke

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Fraach Laotzu iwwer des Kapitel Ganz Gespraach →