Kapitel 2

Wann alli d'Scheeheit kenne

天下皆知美之为美,斯恶已;皆知善之为善,斯不善已。
故有无相生,难易相成,长短相较,高下相倾,音声相和,前后相随。
是以圣人处无为之事,行不言之教;万物作焉而不辞,生而不有,为而不恃,功成而弗居。夫唯弗居,是以不去。
Wann alli di Wält weiße kenn, was scheene isch, dann isch's hässlisch. Wann alli weiße kenn, was guude isch, dann isch's bös. Doher: Esse un Nix-esse sinne eanner, schwer un leichde vollende eanner, long un kurts mess eanner, hooch un dief hänge vun eanner ab, Tään un Kläng klinge z'semme, vorn un hintn kumme nor noanann. Drum: Die Heilische mached s'onigschte Oarwette, gebbed kene Lessons mit Wääit. Alls leesed sich ohni Protest, maked isch ohne Anspruch, dowed ohne anzdruck ze schaffe, un wann's vollbroch isch, bliwwe se net. Nor well se nix hawwe, geht nix ferlore.

Diif Nachtdenke

Worum geht's in dem Kapitel?

Des Kapitel zeed, wie Gegensätz immer z'semmegehere. Scheene un hässlisch, guud un bös - kenne nor existiere wann's en Anners gebbed. Die Wält vun Urteel un Vergliech schaffed erst ihrre egne Realität.

Wie hängt es mit mir zusamme?

Ich gucke oft nor mei eigschte Mooßschtab, wonn ich wisse will, was richdisch odder falsch isch. Awwer ich muss lerna, dass die Mooßschtab von andere Leit och gültich sin.

Was sollt ich hück Tue?

Hitt pass ich opp, wann ich urteile will. Ich frag meselich: Womit verglieche ich grad? Un wär het dann eegentlich recht?

Verwandte Kapitel

Mein Nochdenke

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Fraach Laotzu iwwer des Kapitel Ganz Gespraach →