Hin sum hevur djúp ádega

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul lýsir tann, ið hevur djúpa dygd, sum eitt nýføtt barn. Tað nýfødda barnið er vart ímóti øllum skaða - eitur oyrn, villidyr og ránsfuglar røra tað ikki. Barnið er mýkt og veikt í kroppinum, men tað hevur styrki í sinni. Harmoni er kjarnin í øllum – tá ið vit liva í samsvari við tað, vit vita verða tað kallað varðveitan, og tá ið vit vita varðveitan, vit verða ljós.

Hvussu tengist hann mær?

Mær dámar tankin um at vera sum nýføtt barn í míni toyggjavni við heimin. Summið dagarnar kenna eg meg strongan og úthvítan, men hendan lærdómurin minnir meg á, at sannur styrki kemur av mýkt og harmonii, ikki av hardleika. Eg viðgangi meg sjálvan at leita eftir tí innara friði, ið verður vart ímóti øllum.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at vera mýkur í mínum gerðum og orðum. Heldur enn at pressa og tvinga, royni eg at fylgja harmonini í mínum livi. Kanska byrji eg dagin við at seta meg niður í tið og andatrøðini, soleiðis at eg kann hoyra tað stillferða, sum liggur undir øllum.