Chapter 54

Hvat sum er plantað verður, verður verðandi

善建者不拔,善抱者不脱,子孙以祭祀不辍。
修之于身,其德乃真;修之于家,其德乃余;修之于乡,其德乃长;修之于国,其德乃丰;修之于天下,其德乃普。
故以身观身,以家观家,以乡观乡,以国观国,以天下观天下。吾何以知天下然哉?以此。
Tann, sum ger eitt góðkent rótfast træ, kann ikki riðka tað. Tann, sum heldur fast í eitt, kemur ikki frá tí. Børn og barnabørn halda áfram at fagna og minnast. Hugsna tað fyri seg sjálvan, og dygdin verður sønn. Hugsna tað fyri familjuna, og dygdin verður ríkur. Hugsna tað fyri bygdina, og dygdin veksur. Hugsna tað fyri landið, og dygdin blómar. Hugsna tað fyri heimin, og dygdin spreingist út um alt. Tí kan eg hyggja at einstaka manninum og skilja familjuna; hyggja at familjuni og skilja bygdina; hyggja at bygdini og skilja landið; hyggja at landinum og skilja heimin. Hvussu认st eg so, at heimurin er, sum hann er? Við hesum.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul sigur, at tað, sum vit byggja í okkara egna lívi, spreingist út í familjuna, bygdina, landið og heimin. Dygdin byrjar við okkum sjálvum og verður størri, meðan hon breiðir seg út. Vit kunnu skilja størri hlutir við at hyggja at teimum smærru.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi, at míni egnu gerandisdagar og vanar hava ein ávirkan á tey, sum eru kring meg. Tí, tá ið eg arbeiði við mínum egna persónliga vøkstri, eri eg eisini við til at gera heimin betur.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at seta иску僕 eina løtu til tess at hugsa um, hvør eg eri og hvørt míni gerandisdagar eru í samsvari við tað, sum eg virði. Kanska skrivi eg nakrar orð um, hvussu eg vilji vaksa sum menniskja.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →