Chapter 67

Heimurin sigur, at vørin er stór

三宝 慈 俭 不敢为天下先

Original

天下皆谓我道大，似不肖。夫唯大，故似不肖。若肖，久矣其细也夫！
我有三宝，持而保之：一曰慈，二曰俭，三曰不敢为天下先。
慈故能勇，俭故能广，不敢为天下先故能成器长。
今舍慈且勇，舍俭且广，舍后且先，死矣！夫慈，以战则胜，以守则固。天将救之，以慈卫之。

Týðing

Alt heimin sigur meg, at vørin er stór, men hon sýnist eingum. Júst vegna hon er stór, sýnist hon eingum. Um hon hevði líktst øðrum, hevði hon longu verið lítil aftaná so langan tið! Eg eigi trý góðskur, sum eg haldi fast um: Fyrsta er miskunsemi, so næst sparsemi, og triðja er at ikki torføra at vera fremstur í heiminum. Miskunsemi geva dáð, sparsemi geva rúmleika, og at ikki vera fremstur geva, at tú kanst gerast leiðari. Men verður miskunsemin tikin burtur og bert dáður latin, verður sparseminn tikin burtur og bert rúmleikin latin, verður aftanhaldin tikin burtur og bert framsøkja latin – so verður tað deyða! Miskunsemin verður vunnandi í orrustu og trygg í verju. Himin vil bjarga tí, sum verjir seg við miskunsemi.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta skriftið sigur, at vørin er so stór, at hon sýnist sum einki, og júst tí er hon alt. Leiðslan um trý góðskur – miskunsemi, sparsemi og at vera aftanfyri – er kjølfestan fyri frið og lív. Miskunsemin er sterkasta vápnið, bæði til at vinna og verja.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi, at míningin um at vera framsókin og sterkur oftani kemur í veg fyri sannari styrk. Miskunsemi er ikki veikleiki, men tað sannasta slagið av styrki. Í mínum dagliga lívi royni eg at minnast til, at tað er meira styrki í at lýða og geva, heldur enn at trúgva og taka.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at vera miskunsamur við ein persón, ið eg vanliga vildi dømt. Eg velji at geva, heldur enn taka; at lýða, heldur enn stýra; at verja, heldur enn útfordra.

Skyldugir kaflar

8 Hin hægsta góðska er sum vatn 9 Hald og fyll 22 Viga so verður mann heil 69 Um herføring

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →