Chapter 50

Úr føðslu til deyða

出生入死。生之徒十有三,死之徒十有三,人之生动之死地亦十有三。夫何故?以其生生之厚。
盖闻善摄生者,陆行不遇兕虎,入军不被甲兵。兕无所投其角,虎无所措其爪,兵无所容其刃。夫何故?以其无死地。
Tað eru trý vegir frá føðslu til deyða: Summi fólk ganga lívið frá sær, summi doyggja, og summi vera í einum landi, har deyðin er nærkur. Hví er hetta? Tí tey hava verið so góð við sítt eigið lív. Eg havihoyrt, at tey, sum duga at verja sítt lív, møta ikki rottur ella tigerar á landi, og tey verða ikki drigin í bardaga. Rottan hevur einki at seta sína horn, tigerin hevur einki at seta sína klør, og vápnini hava einki rum at skera. Hví er hetta? Tí tey hava ongan part í deyðanum.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Lívið og deyðin eru óbønnað partar av tilveruni. Tíggju partar av lívinum enda á javnan, men summi taka seg sjálvmyndir út úr hesum skipanini. Tey, sum duga at verja sítt lív, ganga ígjøgnum heim uttan at verða skerd - ikki tí tey eru sterk, men tí tey hava vunnið á deyðans ótta.

Hvussu tengist hann mær?

Eg haldi oft, at eg má hava kontroll yvir lívið fyri at vera tryggur. Men hetta kapittul minnir meg á, at tað er friður í at sleppa deyðans ótta og læra at vera til staðar í lýtinum. Tað er ein innri friður, sum kemur av at taka lívið, sum tað kemur.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag skulu eg í staðin fyri at orsaka meg um framtíðina, royna at vera til staðar í núgongdni. Eg skulu leggja dent á at njóta støðuna, sum er - antin tað er gott ella ringt - uttan at gera míi deyðans ótta.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →