Chapter 50
Úr føðslu til deyða
Original
盖闻善摄生者,陆行不遇兕虎,入军不被甲兵。兕无所投其角,虎无所措其爪,兵无所容其刃。夫何故?以其无死地。
Týðing
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Lívið og deyðin eru óbønnað partar av tilveruni. Tíggju partar av lívinum enda á javnan, men summi taka seg sjálvmyndir út úr hesum skipanini. Tey, sum duga at verja sítt lív, ganga ígjøgnum heim uttan at verða skerd - ikki tí tey eru sterk, men tí tey hava vunnið á deyðans ótta.
Hvussu tengist hann mær?
Eg haldi oft, at eg má hava kontroll yvir lívið fyri at vera tryggur. Men hetta kapittul minnir meg á, at tað er friður í at sleppa deyðans ótta og læra at vera til staðar í lýtinum. Tað er ein innri friður, sum kemur av at taka lívið, sum tað kemur.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag skulu eg í staðin fyri at orsaka meg um framtíðina, royna at vera til staðar í núgongdni. Eg skulu leggja dent á at njóta støðuna, sum er - antin tað er gott ella ringt - uttan at gera míi deyðans ótta.
Skyldugir kaflar
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?