Chapter 52

Heimurin hevur ein byrjan

始 母 守母 见小 守柔

Original

天下有始，以为天下母。既得其母，以知其子；既知其子，复守其母，没身不殆。
塞其兑，闭其门，终身不勤。开其兑，济其事，终身不救。
见小曰明，守柔曰强。用其光，复归其明，无遗身殃，是为习常。

Týðing

Heimurin hevur ein byrjan; hendan byrjan kann kallast móðir heimsins. Tá ið tú fær havt móðurina, so kann tú kenna tey børnini. Tá ið tú hevur lært børnini at kenna, so fara aftur og varðveit móðurina. Hetta gevur tær frið alla tiðina. Stongir tú gátur tínar og lyklar tú dyr tínar, so verður eingin møði á tínum lívi. Opnar tú gátur tínar og vevur tú í øllum, so verður eingin fólk at bjarga tínum lívi. At síggja tað lítla er lýsandi. At halda fast um mjúkleikan er sterkt. Brúkt ljósið frá hjá tær og far aftur til ljósið. Lát hetta ikki føra ógætu til tína kropp. Hetta er at venja seg við tað endaliga.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul sigur, at heimurin hevur eina byrjan - eina rót ella móður. Tá ið vit læra at kenna hesa rót, kunnu vit kenna alt tað, ið spírar frá henni. Tað eru tvey eyðkæmi: at stonga innara gátur og dyr, so eingin møði kemur, og at síggja tað lítla sum lýsandi og halda sær mjúkt sum sterkt.

Hvussu tengist hann mær?

Eg føli, at hetta kapittul kallar meg til at venda aftur til míni innara røtur. Í einum heimi, sum ofta krevur so nógv frá okkum, er tað befriandi at endurskoða, hvørt eg skuldi stonga nøkur gát og læt nøkur dyr. Møði kemur ofta frá øllum túløpum kravum uttain.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag seti eg mær í roynd at stonga mær frá nøkrum óparførum fráboðanum og royni at síggja tað lítla - tað smáa ljósið í mínum degi. Eg haldi mær mjúkt og gangi varsligt fram.

Skyldugir kaflar

1 Vegin ið verður troðaður 6 Dalens andi deyr ikki 16 Tøp tøgan til hægsta 25 Ein tilfigning sum blandar seg 55 Hin sum hevur djúp ádega

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →