Chapter 30

Um Tao verður brúkt til at ráða ríkjaranum

以道佐人主者,不以兵强天下,其事好还。师之所处,荆棘生焉。大军之后,必有凶年。
善有果而已,不敢以取强。果而勿矜,果而勿伐,果而勿骄,果而不得已,果而勿强。
物壮则老,是谓不道,不道早已。
Hin ið nýtir Tao til at ráða ríkjaranum, brýr ikki stríðsheraflar fyri at tvinga heimin. Tí at tá ið stríðið kemur, koma afturvendur. Har, har herskarirnin seta føtur, vaksa týni og tornar. Eftir stórar orrustur koma hungursneyðarár. Tann ið dugur væl, nøkist við at vinna; hann torir ikki at taka við valdi. Tá ið tú vinnur, skalt tú ikki vera hockur; tá ið tú vinnur, skalt tú ikki prísa teg; tá ið tú vinnur, skalt tú ikki vera stoltur. Tað verður gjørt, tí at tað mátti vera soleiðis; tá ið tú vinnur, skalt tú ikki vera strongur. Ting, ið eru strong, verða gomul; hetta verður kallað at vera ímóti Tao, og tað, ið er ímóti Tao, doyr skjótt.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul sigur okkum, at tann ið stjórnar við Tao, brýr ikki stríðsheraflar ella vald. Stríðið hevur altíð afturvendur og elvir til lagnutøl. Júst tá ið tú vinnur, skalt tú ikki vera stoltur, prísa teg ella fegnast um sigurin. Ting, ið verða strong, skulu burtur, og tað, ið fer ímóti Tao, varir ikki længe. Tað er skill og natúrligt at geva eftir.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi, hvussu eg so ofta brúki styrki og vald í mínum egnu lívi. Eg vil hava rætt, eg vil vinna, og eg stríðist við at missa. Hetta kapittul minnir meg á, at tað sárbarisleið er at taka seg til ræðis. Tá ið eg streytist og stríðist, vinna eg kanska, men missi nakað annað - kanskje friðin ella mannføri. Eg havi lært, at styrki ofta er ein byrjan til fall.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at velja frið framum stríð. Tá ið eg føli trupulleikar við øðrum, royni eg fyrst at lurta og finna semju. Eg fegnist um smáar sigurr frá morgun til kveld uttan at prísa meg ella vera stoltur.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →