Rozdział 15
Starodawni mjasterzowie Tao
Oryginal
豫兮若冬涉川，犹兮若畏四邻，俨兮其若客，涣兮若冰之将释，敦兮其若朴，旷兮其若谷，混兮其若浊。
孰能浊以静之徐清？孰能安以久动之徐生？保此道者不欲盈。夫唯不盈，故能蔽而新成。
Translacijŏ
Byli ostrożni jak kej przzijōm przez rzyku zymōm, wahalijōmy sie jak kej bojōm sie sąsiadōw, poważni jak kejby gośće, rozluźniy jak kej lōd sygajōmcy sie topiyńo, prosti jak surowe dřewō, rozlygłe jak dolina, mętne jak bystrzō.
A kto może mętne przewroćić we ciszy, ażeby powoli zbiło sie jasne? A kto może we spokōju przetrwać dugo, ażeby powoli ôscrzodziyło sie życie? Kto bydzie trzōmōm tyj drogi, niy budzie chcyć napelniać sie. A właśnie kej niy napelnia sie, przeto może bydź naprostowany bez kōńca.
Gyboko rozważanje
O czym je tyn rozdział?
Ta rozdział ôpisuje starodawnych mjasterzōw, kerzi rozumieli Tao. Byli ostrożni, dostojni, prości a wcele otwarci. Używajōm prziportowanōw kej lōd, dolina abo mętna rzyka - coby pokazać ich elastyczność a pokorã. Taj mjasterzowie wiedzieli, co bez końca napelniać sie - to strata. Samo przez ôgraniczanie sie ônōwiajōm sie co raz.
Jak to sōm naniesiy?
Czuje, co tyż szukōm tej wnętrznyj głybōkości, ale czynsto jestem za bardzo samowierny abo za bardzo njepewny. Ta nauka przipomina mi, co prawdziwo mądrość to bycie w statku miyndzy skrajnościami - niy za dużo, niy za mało. Kejdym nastrōżony, mogã sie uczyć ôd tych, kerzi byli przede mnōm.
Co mušō dziś zrobić?
Dzisiaj postarōj sie ôbacować sie, kej czujesz pokusã zeby cos powiedzieć abo zrobić - poczekōj chwila. Potym Kej bōdziesz rozmawiał z kimś, użyj ôstrożnyj uości kejbyś przzijōm przez zymnõ rzekã - słuchōj więcyj niy gŏdŏ.
Powiŏzane rozdzioły
Moja refleksyjŏ
Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?