Chapter 77

De Wee vum Himmel

天之道,其犹张弓与?高者抑之,下者举之;有余者损之,不足者补之。
天之道,损有余而补不足。人之道则不然,损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下?唯有道者。是以圣人为而不恃,功成而不处,其不欲见贤。
De Wee vum Himmel ass wéi wann een e Bousemann zesitt. Dee wreift deen, dee uewen ass, erof; deen, dee een niddreg ass, gëtt erop. Wat e puergen huet, gëtt verklengert; wat feelt, gëtt ergänzt. De Wee vum Himmel verklengert dat Iwwerschësst a mécht dat Defizit wett. De Mënsch säi Wee awer ass net esou: e verklengert dat, wat ze manko huet, fir deen ze bedénken, dee schonn ze vill huet. Wie kéint vu senge Iwwerschësser der Welt deenen ubidden, déi feelen? Nëmmen dee, deen de Wee huet. Dofir ass de Wise een, deen handellt awer drop verzicht, deen Erfolleg huet awer net drop behuelt, an deen keen Optrëtt vun senger Perfectioun wëllt.

Déif Reflexioun

Iwwer wat geet dëse Kapitel?

De Kapitel beschreift wéi de kosmesche Wee funktionnéiert wéi e Bogen: Ebrees dat ze héich ass a liicht dat ze niddreg. De Himmel huelt vun deenen, déi iwwerflässeg hunn, a gëtt deenen, déi feelen. D'Mënschen awer maachen dacks genee d'Géigendeel: si huelen vun deween, déi scho manko hunn, a ginn deenen, déi vill hunn.

Wéi bezitt et sech op mech?

An mengem Liewen erliewen ech dacks d'Versuchung, mech un dat ze halen, wat meng ass, amplaz matzedeelen. Dëse Kapitel erënnert mech datt de wuere Reichtum dobäi läit, meng Iwwerschësser ze deele mat deenen, déi manner hunn wéi ech. Ech gesinn wéi d'Gesellschaft dacks déi verfeeler, déi schonn am Manco sinn, nach méi auswäscht, wärend déi, déi vill hunn, nach méi kréien.

Wat soll ech haut maachen?

Haut wäert ech iwwerpreufen, wou ech Iwwerschësser an mengem Liewe hunn – Zäit, Ressourcen, Fähegkeeten – an erausfannen, wien an menger Ëmgéiung dovu profiteiere kéint. Ech wäert eppes deelen, dat eng Defizit满了.

Verwandte Kapitelen

Meng Reflexioun

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →