Chapter 64
Wa wat rou ass, läit et liicht ze halen
Original
合抱之木，生于毫末；九层之台，起于累土；千里之行，始于足下。
为者败之，执者失之。是以圣人无为故无败，无执故无失。
民之从事，常于几成而败之。慎终如始，则无败事。
是以圣人欲不欲，不贵难得之货；学不学，复众人之所过。以辅万物之自然而不敢为。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dëst Kapitel beschreift, wéi важност et ass, frëschzeka Saachen unzepacken, éier se schwiereg ginn. Et vergliecht dat Mat klenge Saachen, déi grouss Resultater bréngen wéi e Bam aus engem klenge Sprouss. Wichteg ass: greif net ze vill an oder halen eppes ze fest – dat fiert zu Verlot.
Wéi bezitt et sech op mech?
Heiansdo falen ech an d'Fale, eppes ze festhale firchten ze verléieren, wéi eng Relatioun, en Projekt oder eng Meenung. Dëst Kapitel weist mech, datt Lossloosse想必 vill méi wéikomme wéi ze vill ze kontrolléieren. Och erënnert et mech, datt all grousse Saachen am klengen ufänken.
Wat soll ech haut maachen?
Haut wäert ech eppes identifizéieren, wat ech ze vill kontrolléieren, an et bewosst loosloossen. Och wäert ech mengenn wéineg leie Unhänger vun engem groussen Projekt unginn, well dat déi bescht Manéier ass, grouss Saachen ze erhéijen.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?