Capítulo 27

O bo camiño non deixa pegadas

善行无辙迹,善言无瑕谪,善数不用筹策,善闭无关楗而不可开,善结无绳约而不可解。
是以圣人常善救人,故无弃人;常善救物,故无弃物。是谓袭明。
故善人者,不善人之师;不善人者,善人之资。不贵其师,不爱其资,虽智大迷,是谓要妙。
O bo camiño non deixa pegadas, a boa palabra non ten defectos, o bo contador non necesita pezas. A boa porta non ten pestillo mais non pode abrirse, a boa ligazón non ten cordas mais non pode soltarse. Polo tanto, o santo sempre sabe salvar personas, polo que non hai persoas abandonadas; sempre sabe salvar cousas, polo que non hai cousas abandonadas. Isto chámase袭明. Polo tanto, o bo persoa é mestre dos que non son bos; o que non é bo é recurso dos bos. Se non se honra o mestre nin se ama o recurso, aínda que sexas sabio, estás granconfundido. Isto é o segredo marabilloso.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo describe como os que seguen o Tao actúan con tal perfección que non deixan rastro. O sabio sabe axudar a todos sen abandonar a ninguén. Os mestres aprenden dos seus estudantes tanto como estes aprenden deles. O verdadeiro sabio valora a todos como recursos de aprendizaxe.

¿Como se relaciona comigo?

Identifico o perigo de pensar que só eu teño algo que ensinar. Cada persoa ao meu redor, sexa como sexa, ten algo que me pode ensinar. Cando penso que xa sei abondo, deixo de crecer.

Que debería facer hoxe?

Hoxe vou falar con alguém de quen normalmente non aprendría, e vou buscar activamente a lección que esa persoa pode ofrecerme.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →