Chapter 58

Tá Stjórnin er Lind

其政闷闷,其民淳淳;其政察察,其民缺缺。
祸兮福之所倚,福兮祸之所伏。孰知其极?其无正。正复为奇,善复为妖。人之迷,其日固久。
是以圣人方而不割,廉而不刿,直而不肆,光而不耀。
Tá stjórnin er lind, eru fólkini einføld; tá stjórnin er strang, eru fólkini torførin.

Óhapp liggur har góðska byggjar, góðska liggur har óhapp fjalir. Hvør veit, hvar endin verður? Kanska er tað ikki til at meta um. Tað, sum verður hildið vera rættvíst, kann gerast skeivt; tað góða kann gerast ónáðarfullt. Fólkið hevur verið villir og torførin í so langan tið, at tað hevur verið tað, síðan oldirminningar.

Tí sigur tann vísi: Ver vinkulur, men sker ikki; ver skarpur, men særir ikki; ver beinur, men renn ikki yvir; ver ljósur, men blændar ikki.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul snýr seg um, at gott og illt eru fløt, og at ov nógv nøyði og sannføring leingir villleiðingina hjá fólkinum. Tann vísi heldur miðjuni - hon er vinkul, men sker ikki; hon er ljós, men blændar ikki. Alt skal vera í jøvnum.

Hvussu tengist hann mær?

Eg minnist allar tær ferðir, eg trúði á at vita, hvat sum var 'rett' ella 'rongt' - og síðan søgdu omstøðurnar meg, at eg hadi skeivt. Lívið er meiri flótið enn eg vil ganga at viðurkenna.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at halda meg frá at døma nakað sum gott ella ilt. Eg hyggi bert og lurta, uttan at føra dómar við meg.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →