Chapter 9

Cunservà è riempie sinu à u marghjuli

持而盈之,不如其已;揣而锐之,不可长保。
金玉满堂,莫之能守;富贵而骄,自遗其咎。
功遂身退,天之道也。
A cunservà è riempie sinu à u marghjuli,
è megliu d'arrestassi;
A puntà è affilà insin'à a punta,
nun si pò mantene longu.
L'oru è u ghjade in tutta a sala,
nimu li pò guardà;
A ricchezza è l'onore cù a superbia,
si lascianu solu u propiu disgrazzia.
Quande l'opera hè compia, ritirassi,
quessa hè a via di u celu.

Riflessione Prufonda

Di chì tratta stu capitulu?

Quessu capitulu ci insegna chì tuttu ciò chì hè troppu pienu ùn pò durà. A cupidizia è l'arrogansa portanu à a rovina. Quammu più accumulemu,menu pudemu veramente tene. A via di u celu hè di compie l'opera è ritirassi, invece di cercà sempre di più.

Cumu si ripiliche à mè?

Ricunnoscu chì spessu cercu di riempie ogni vuotu di a mo vita - di più soldi, di più cose, di più successu. Ma sta capienza di riempe mi lascia solu stancu èvuotu. Mi identificu troppu cù ciò chì accumulu invece di ciò chì sò veramente.

Chì devi fà oghje?

Oghje, lascerò andà unu scopu di accumulate chì ùn mi serve micca. Invece di aghjunghje, surrenderò qualcosa chì mi lega à a cupidizia - forse un picculu excessu, un desideriu chì mi tiene in u travagliu senza pace.

Capituli Correlati

A Mio Riflessione

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →