Chapter 48

אין לערנען וואקסט מען טאג טאג

为学日益,为道日损。损之又损,以至于无为。无为而无不为。
取天下常以无事,及其有事,不足以取天下。
אין לערנען וואקסט מען פון טאג צו טאג; אין קענען פונעם טאָ נעמט מען אוועק פון טאג צו טאג. מען נעמט אוועק און נעמט נאך אוועק, ביז מען דערגרייכט נישט טון. מען טוט נישט און נישט טוען איז געטאן.
צו נעמען די וועלט טוט מען שטענדיק מיט נישט טון; און ווען מען טוט, קען מען די וועלט נישט נעמען.

טיפע באַטראַכטונג

וואָס איז דער קאַפיטל וועגן?

דער קאפיטל זאגט אז ווען מען לערנט זיך, זאמלט מען מער און מער וויסן. אבער ווען מען גייט אין טאָ, לאזט מען אוועק אלץ וואס איז איבעריק. מען נעמט אוועק ביז נישט פלייבט איבער. דער וואס טוט נישט, קען אלץ טון. אבער ווען מען פראבירט צו פארנעמען מיט טון, געלינגט נישט.

ווי אַזוי שייַכט דאָס צו מיר?

איך האב שטענדיק געדארפט טון, שאפן, באווייזן. אבער דער טאָ האט מיך געלערנט אז די גרעסטע זachen קומען ווען מען לאזט אוועק און לאזט זיין. איך בין נישט וואס איך טאן, נאר וואס איך בין אינעווייניק. ווען איך האלט אויף מיט צו טראפן, קומען די זachen פון אליין.

וואָס זאָל איך הײַנט טאָן?

היינט וועל איך אויסקלייבן איין זאך וואס איך טו געוואוינט און לאזן אים אוועק. נישט קענען אוועקלאזן איז א חלק פון דעם טאָ. יעדער קליינער אוועקלאז איז א שריט צו גרעסערער פרידן.

פאַרבונדענע קאַפּיטלען

מײַן באַטראַכטונג

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →