Фасл 70

Суханҳои ман осонфаҳманду осонкор

吾言甚易知,甚易行。天下莫能知,莫能行。
言有宗,事有君。夫唯无知,是以不我知。
知我者希,则我者贵。是以圣人被褐怀玉。
Суханҳои ман бисёр осонфаҳм ва бисёр осонкор ҳастанд. Лекин ҳеҷ кас дар олам наметавонад онҳоро фаҳмад ва кор кунад. Суханҳо реша доранд ва корҳо сароҳант. Танҳо бо сабаби нодонӣ аст, ки онон манро намешиносанд. Касонеро, ки маро мешиносанд, кам аст ва пайрави ман камёбанд. Аз ин рӯ, оқилони калон либоси оддӣ пӯшиданд, вале дар синашон ҷавоҳири пинҳон доштанд.

Фикруминҷӯии амиқ

Ин боб дар бораи чӣ?

Ин боб аз он ҳикоят мекунад, ки омӯзишҳои Тао оддӣ ва осон ҳастанд, лекин мардум онҳоро фаҳмида наметавонанд ё кор намекунанд. Оқилони калон дар берун оддӣ менамоянд, вале дохили онҳо ҳикмати азим пинҳон аст.

Ин чӣ рабте ба ман дорад?

Ман одатан ҳақиқатҳои оддиро нодида мегирам ва ҷустуҷӯи роҳҳои мураккабро афзал медонаман. Ин боб ба ман хотиррасон мекунад, ки ҳикмати воқеӣ дар оддияту содагӣ аст, на дар мураккабӣ.

Имрӯз чӣ кор кунам?

Имрӯз кӯшиш мекунам, ки яке аз принсипҳои оддии Тао — чи дар ҳаёти шахсӣ ва чи дар муносибат бо дигарон —ро дар амал кор кунам, бидуни ҷустуҷӯи ҳаром ва мураккабӣ.

Бобҳои марбут

Мулоҳизаи ман

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Аз Laotzu дар бораи ин фасл пурсед Сӯҳбати пурра →