Фасл 66
Чаро дарёҳо ва баҳрҳо подшоҳи ҳамаи водиҳо мешаванд
Original
是以欲上民，必以言下之；欲先民，必以身后之。
是以圣人处上而民不重，处前而民不害。是以天下乐推而不厌。
以其不争，故天下莫能与之争。
Тарҷума
Бинобар ин, агар касе хоҳад, ки боло бошад, бояд бо сухан поён бошад; агар касе хоҳад, ки пеш бошад, бояд худро аз пеш ҷо бигузорад.
Бинобар ин, одамоне, ки дониш доранд, боло ҷойгиранд, вале мардум онҳоро سنگین намедонанд; пеш ҳаракат мекунанд, вале мардум ба онҳо зарар намерасонанд. Бинобар ин, ҳамаи мардум онҳоро бо хурсӣ қабул мекунанд ва намепинҳонанд.
Зеро онҳо бо ягон кас мубориза намешаванд, бинобар ин ягон кас дар ҷаҳон метавонад бо онҳо мубориза кунад.
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб аз табиат омӯхтани оддӣ ҳикоят мекунад. Дарёҳо ва баҳрҳо ба он хотир подшоҳи водиҳо мешаванд, ки поёнтаранд. Ин ҳамон тавр ҳам барои одамоне, ки мехоҳанд пешво бошанд, кор мекунад - бояд поён бошанд, пеш аз ҳама бошанд ва бо ягон кас мубориза нашаванд. Одамоне, ки дониш доранд, боло ҷойгиранд, вале мардум онҳоро سنگин ва зарарнок намедонанд.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Дар ҳаёти ман ин боб ба ман кӯмак мекунад, ки фаҳмам, чӣ тавр бо дигарон муносибат дошта бошам. Агар ман хоҳам, ки дигарон ба ман эҳтиром кунанд, аввал бояд ба онҳо эҳтиром кунам. Агар ман хоҳам, ки пешво бошам, бояд аввал аз худ гузарам.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз ман кӯшиш мекунам, ки дар як ҳолат барои дигаре кор кунам, на барои худ. Ман кӯшиш мекунам, ки ба фикрҳои дигар гӯш диҳам ва онҳоро пурсидам, ҳатто агар ман фикри дигар дошта бошам.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?