Фасл 39
Онҳое, ки ягонагӣро ба даст оварданд
Original
昔之得一者：天得一以清，地得一以宁，神得一以灵，谷得一以盈，万物得一以生，侯王得一以为天下贞。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
Тарҷума
Дар гузашта онҳое, ки ягонагӣро ба даст оварданд: Осмон барои ягонагӣ тоза шуд, Замин барои ягонагӣ осуда шуд, Аҷдод барои ягонагӣ пурзуҳур шуд, Водиҳо барои ягонагӣ пур шуданд, Ҳамаи мавҷудот барои ягонагӣ зинда шуданд, Ҳокимон барои ягонагӣ роҳбари олам шуданд. Инро ба хулоса мерасонем: агар осмон тоза набошад, тақсим хоҳад шуд; агар замин осуда набошад, ларзон хоҳад омад; агар аҷдод пурзуҳур набошад, хомӯш хоҳад шуд; агар водиҳо пур набошанд, холӣ хоҳанд шуд; агар мавҷудот зинда набошанд, нобуд хоҳанд шуд; агар ҳокимон баланд набошанд, комилан афтода хоҳанд шуд. Ҳамин тавр, камбағалиро асос ва баландиро реша донистан лозим аст. Аз ин рӯ, ҳокимон худро «ятим», «кам», «ноумед» меноманд. Оё ин ба сабаби камбағалӣ нест? Маълум аст! Аз ин рӯ, бисёр шуҳрат нарасонад, шуҳрат надорад. Нахоҳед, ки ҳамчун санги қиматҳои ҷавоҳир бидунед, балки ҳамчун санги оддӣ бошед.
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб аз ягонагии ҳамаи мавҷудот дар Дао ҳикоят мекунад. Ҳар чизе, аз осмон то ҳокимон, ба ягонагӣ вобаста аст. Бе ин ягонагӣ, ҳар чиз нобуд хоҳад шуд.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Дар ҳаёти ман, ман баъзе вақтҳо худро аз ҳамзинонам болотар медонам, вале ин боб ба ман ёд меоварад, ки мо ҳама ба як ҷузъи калон вобастаем. Ҳар кас, новобаста аз мақомаш, ҷузъи зарурии ин олам аст.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз, ба касе, ки одатан ҳавас надоред, ёрии оддӣ расонед. Ба ёд оред, ки баланди ба сатҳи паст вобаста аст.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?