Фасл 37

Дао Ҳамеша Беамал аст

无为 无不为 自化 无欲

Original

道常无为而无不为。侯王若能守之，万物将自化。化而欲作，吾将镇之以无名之朴。无名之朴，夫亦将无欲。不欲以静，天下将自定。

Тарҷума

Дао ҳамеша беамал аст, вале ҳеҷ коре вуҷуд дорад, ки он анҷом надиҳад. Агар ҳокимон инро ҳифз кунанд, ҳамаи мавҷудот худ ба худ ташаккул хоҳанд ёфт. Вақте ки ин ташаккул ба оғози хоҳиш овард, ман онро бо содиқии беном бозмедорам. Ин содиқии беном бисёр ҳам бенизомӣ хоҳад буд. Ҳангоме ки бенизомӣ бо оромиш иваз шавад, олам худбахшӣ хоҳад кард.

Фикруминҷӯии амиқ

Ин боб дар бораи чӣ?

Ин боб аз он ҳикоят мекунад, ки чӣ гуна ҳокимоне, ки ба табиати беамали Дао тобеъ мешаванд, ба олами осоишта ноил мегардианд. Дао бо худ худро зоҳир мекунад, яъне ҳеҷ кореро ба ҳ.force анҷом намедиҳад, балки ҳама чиз дар замони худ ба анҷом мерасад.

Ин чӣ рабте ба ман дорад?

Дар ҳаёти ман, ин услуб ба ман меомӯзад, ки баъзе вақтҳо ҳаракат накардан ва ба раванди табиӣ иҷозат додан беҳтарин ҳалли масолеҳ аст. Ман омадан ва рафтани корҳоро ҳис мекунам ва медонам, ки баъзе масъалаҳо худ ба худ ҳал мешаванд.

Имрӯз чӣ кор кунам?

Имрӯз, пеш аз он ки ба ягон масъалаи мураккаб ҳалл талаб кунед, бароятон каме вақт гузоред ва ба олами дохили худ гӯш диҳед. Ба раванд иҷозат диҳед, ки худро нишон диҳад.

Бобҳои марбут

3 Арҷгузорӣ ба донишмандон нест 32 Роҳи дуо ҳамеша бе ном аст 48 Омӯзиш ҳар рӯз афзояд 57 Идора кардан бо ростӣ

Мулоҳизаи ман

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Аз Laotzu дар бораи ин фасл пурсед Сӯҳбати пурра →