Czinowiek gdy żyje, je słodki a miynkji

O czym je tyn rozdział?

Ta chaŕptra godo, iże gdy Czinowiek żyje, je miynkji a słodkji, a dopiyro jak umrze, je twardy. Take je ze wszyjskim žywim – roztliny, drzwiã, nawe korzonki. Ci, kero sã twardzi a silni, idã do zmarzłech, a ci, kero sã słodcy a giyntki, zostowã na žywim. We wojsku – jak je za srogã, zgynie. We drziwach – jak za srogã, złomiõ sã. Wielgã сила je na dole, a słodkõ je na gōrze.

Jak to sōm naniesiy?

Jak rozmyslöjem, co zycie mõ być słodke a giyntke, nje twarde a srogã. W życiu szukóm czynsto sili a kontroli, ale ta chaŕptra mõ uczy, iże słodkość je żywã. Mōm strach przed słabościōm, ale rozważaniõ o tym, iże to słodkość je prawdziwõ siłõ, mõ zmienić mōj sposōb myślõ. Może ńe muszõ być zawsze twardy? Może słodkość je właściwõ drogōm?

Co mušō dziś zrobić?

Dzisiaj postaraj sã być słodkím w swoich rozmowach i działaniach. Zanim cos powiesz czy zrobiš, przemyszlij – nje przez srogã abo dominacjõ, ale przez słodkość a zrozymiõ. Zobacz, jak słodke podejście może zmienić twōj dzień. Jak wobec siebie samigo, tak i wobec innych.