Rozdział 39
Take, co dostowaly jedność
Oryginal
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
Translacijŏ
A tak je – bez przejrzystości niebo mogło by sie rozłupać, bez spokoju ziymia mogła by sie wzniōńczyć, bez świyntočności duchy mogły by sie zaczowować, bez pełności doliny mogły by wyschnōńć, bez życio wszyjske stworzynyo mogły by zginōńć, bez szacunku książynta a królowe mogły by sie przewrōcić.
Tak to je, iże czym je coś szanowane, tym nōžyz potrzebuje to co niskie za podstawã. Czym je coś wysoko, tym nōžyz potrzebuje niskigo za fundamynt. Dlatego książynta a królowe nazywajōm siebie „samotnymi
Gyboko rozważanje
O czym je tyn rozdział?
Rozdział gŏdo o jedności, kera je fundamentym wszyjstkigo na świecie. Bez jedności z niebã nie było by przejrzystości, z ziymiym nie było by spokoju, z duchami nie było by świyntočności. Pokazuje, iże jak coś wysoko stoi, tak potrzebuje niskigo za podstawã – książynta używajōm skromnych słow, coby pokazać iże rozumiejōm tõ zależność.
Jak to sōm naniesiy?
W moim życiu ta myśl przypomina mi, iże jak ślibym coś zdostōć, tak muszã pamiyntać skōnd przichodzi to, co dŏło mi sztuka. Bez pomocy inkszych ludzi – tyż tych, co ich často ny widzimy – nic byśym ny zdowdziōł. Muszã szanować tyż te rzeczy, kere sōm skromne a niewidzialne.
Co mušō dziś zrobić?
Dziś postŏraj sie zauōčić jednã rzecz, kera je „podstawã
Powiŏzane rozdzioły
Moja refleksyjŏ
Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?