Rozdział 32

Drogi je bez miana

道常无名,朴虽小,天下莫能臣也。侯王若能守之,万物将自宾。
天地相合,以降甘露,民莫之令而自均。
始制有名,名亦既有,夫亦将知止。知止可以不殆。
譬道之在天下,犹川谷之于江海。
Drogi je bez miana, je prosto i skromne. Je tŏk ô małe, co żŏdny na świecie go niy može ôwładnōńć. Kēdy ksyndze i władcy by tygo przestrzŏgali, wszyjske stwōrzenio same by sie im poddowali. Niebiesŏ i ziemia schodzōm sie razym i spuszczōm słodko roso, kero samŏ sie rozchodzŏ bez rozkŏzōw. Na piyrszy raz, kēdy coś je stworzone, dostowŏ miano. A kēdy ju miano je, trzeba tyż wiedzieć, kedy przestać. Kto wiy, kedy przestać, ten bezpiecznie żyje. Tŏk jak Drogi je na świecie, jako małe strumyki płynōm do wiynkszyj rzeki, a rzeki do morza.

Gyboko rozważanje

O czym je tyn rozdział?

Rozdział powiyŏ, co Drogi je niesamowicie proste i niy možna go ôpisŏć słowami. Miano to je potrzebne, ale trzeba wiedzieć, kedy przestać i nimać. Naukŏ je tŏka: jak rzeki płynōm do morza, tak wszystko naturalnie dōnŏ do Drogŏ.

Jak to sōm naniesiy?

W życiu szukŏm corŏ to wiqcej - wiqcej pieniyndzōw, wiqcej rzeczy, wiqcej uznaniŏ. Ten rozdział przypomina mi, co prawdziwŏ prostota je ô wiele wiqcej wŏrtŏ. Kēdy przestŏniy szukŏć i nadawać rzeczom wŏrtōść, łatwiyj nam odpuścić i żyć w zgŏdzie z tym, co je.

Co mušō dziś zrobić?

Ôdziś sprōbuj ôdpuścić jednã rzecz, co pochrōniysz. Može to bydź stary szmat, kōmor, abo zły wspōmniank. Zamiast nadawać mu wŏrtōść i trzÿmać, pozwōl mu odpłynōńć jak strumykowi do morza. Niech ce Droga sama poiynknie.

Powiŏzane rozdzioły

Moja refleksyjŏ

Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?

Zapytjy Laotzu tygo rozdziału Pełno czatu →