Chapter 27
Jalan Hadé Teu Ngarérékan
Original
是以圣人常善救人，故无弃人；常善救物，故无弃物。是谓袭明。
故善人者，不善人之师；不善人者，善人之资。不贵其师，不爱其资，虽智大迷，是谓要妙。
Tarjamah
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab 27 ngajelaskeun yén kalayanan anu sampurna henteu mninggalkeun tapak atawa bédog. Kalakuan hadé, omongan hadé, jeung sagala kagiatan hadé ulah ngandung cacad atawa kamundingan. Jalma anu geus datang ka kahakanan bisa matuh batur tanpa ngarugikeun, néangan mangpaat tanpa ngalantarankeun karuksakan.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kadéngé kunaon kuring sok ngagumel jeung hasil kagorengan kuring sorangan. Kuring oge mangerselarkeun upami aya batur anu kagoreng ku kuring. Tapi ti bab 27 ieu, kuring diajar yén kagiatan hadé kudu alamiah, teu mninggalkeun résiko atawa éléh. Ieu ngajarkeun kuring pikeun hirup jeung ngalakukeun sagala hal ku cara anu leuwih alus, henteu ngaganggu batur.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Dinten ieu, kuring rék ngalakukeun hiji kagiatan ku cara anu hadé. Lamun kuring hoyong méré pitunjuk ka batur, kuring rék omong ku cara anu henteu nyarungsang atawa ngalilinduan. Kuring rék meta dina kahampangan, ulah nyarios batur anu goréng, sarta ngabantos batur ku haté anu lémpés.
Bab-bab Patali
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?