Capítol 32
Lo Tao es sempre sens nom
Original
天地相合，以降甘露，民莫之令而自均。
始制有名，名亦既有，夫亦将知止。知止可以不殆。
譬道之在天下，犹川谷之于江海。
Traduccion
coma lo fuston brut que son estat,
petit que siá, degun sul monde
lo pòt sometre.
Se los princes e los reis
lo sabián gardar,
totas las causas lor obeyrían naturalament.
Lo cèl e la tèrra s'unisson,
la dolça rosada n'esperela tombariá;
lo pòple, sens qu'òm lor comande, n'es naturalament partjat.
A partir d'aicí, las causas prenguèron de noms;
mas quand los noms existisson,
alara cal saber ont arrestar.
Sovent arrestar, siá sens dangièr.
Lo Tao dins lo monde es
coma los rius e los ruissesus
que van totes cap a las mars e los oceans.
Meditacion aisida
De qué tracta aquel capítols?
Aqueste capitul ditz que lo Tao es primitiu e sens nom, coma lo fuston brut. Es tan petit que paréis insignificant, mas degun pòt lo sometre. Quand los governants lo seguisson, totes los èssers los servisson d'esperela. Lo cèl e la tèrra s'unisson per far tombar la rosada, e lo pòple, sens comanda, n'es naturalament partjat. Quand las causas an de noms e de formas, cal saber ont arrestar, e aquel savoir prevenís lo dangièr. Lo Tao dins lo monde es coma l'aiga que demòra sempre einfesta cap a la mar.
Cossí es relacionat amb ieu?
Aquò me fa pensar que dins ma vida, los ensages mai powerfuls son sovent los mai simples e los mai humils. Quand vòli contornejar, comandar e nommçar tot,ieu perda aquel equilibri natural. Aqueste capitul me rassura que la simplicitat e la renonciacion an una fòrça veraia. Es possible de trobar la patz en essent petit e sens pretendre a grandor.
Quora deuriái far uèi ?
Uèi, vòli far un act simplice e sense ostentacion: escoltar qualqu'un sens lo interruptzion, o faire quicòm de minimal que beneficiá los autres sens èsser notat. Vòli practicar lo 'saber ont arrestar' dins una situacionont sovent excedissi.
Capítols ligats
Ma reflexion
Çò que inspirat aquèste capitol? Cossí l'aplicaratz?