Chapter 7

आकाश र पृथ्वी सदैव रहन्छन्

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
आकाश र पृथ्वी सदैव रहन्छन्। आकाश र पृथ्वी किन सदैव रहन्छन्? किनभने तिनीहरू आफ्नै लागि बाँच्दैनन्, त्यसैले तिनीहरू सदैव रहन्छन्। त्यसकारण संत व्यक्तिले आफूलाई पछाडि राख्छ र अगाडि आउँछ, आफूलाई बाहिर राख्छ र तैपनि उसको अस्तित्व बाँच्छ। के यो उसको निःस्वार्थता होइन? त्यसैले नै यो उसको स्वार्थ पूर्ण हुन्छ।

गहिरो चिन्तन

यो अध्याय के बारेमा छ?

यो अध्याय भन्छ कि आकाश र पृथ्वी सदैव रहन्छन् किनभने तिनीहरू आफ्नै लागि बाँच्दैनन्। संत व्यक्तिले पनि यही बाटो अपनाउँछ - आफूलाई पछाडि राखेर अगाडि आउँछ, निःस्वार्थ हुँदा नै उसको सच्चा स्वार्थ पूर्ण हुन्छ।

यो मसँग कसरी सम्बन्धित छ?

मेरो जीवनमा म आफैंलाई अगाडि राख्ने र अरूलाई पछाडि पार्ने प्रवृत्ति देख्छु। यो अध्यायले मलाई सिकाउँछ कि निःस्वार्थ भएर काम गर्दा नै सच्चा सफलता मिल्छ।

आज मैले के गर्नुपर्छ?

आज म एक काम आफ्नो फाइदाको नभई अरूको हितमा गरौं, बिना कुनै अपेक्षा।

सम्बन्धित अध्यायहरू

मेरो चिन्तन

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →