Capitolo 27
A bùnna azzion a no lassa trace
Originâ
是以圣人常善救人,故无弃人;常善救物,故无弃物。是谓袭明。
故善人者,不善人之师;不善人者,善人之资。不贵其师,不爱其资,虽智大迷,是谓要妙。
Transaçión
Riflessiàn profónda
D'che parlla quésto capitölo?
Sto capitolo o descrìve a perfesscïun do saggio che a l'è coscì naturale che a no lassa segni. O bùnno òmmo o cammina senza trace, o parlla senza mende, o conteggia senza niente, o sarra senza serratüe, o lìgia senza cöde. Tutto o l'è in tiô a sò manera naturale, senza sforso. O l'è proppio questa bontæ naturale che a fa che o saggio o sarve ognun e tottu, sensa abandona nisciun.
Còs'o g'ha a fâ con me?
A m'identifico con l'ideale de quarche cosa che a se fa naturamente, senza sforso. Ma a sövensu a son attaccou a risultæ, a vôggio che i äotri vedan o miobun, a so' pïen de vanitæ. Sto capitolo o me ricorda che a veritæ bontæ a no l'ha bisögn de riconoscemento.
Cöse gh'ò da fâ uncö?
Oggi vôggio fâ unna azzione bùnna senza diila a nisciun. No vôggio parlâ de ciù, no vôggio aspettâ grazie. Se gh'ê un'occascion de aiutâ qualchedün senza che o o sapiage, a vôggio piggiâlla.
Capîtoli corelæ
A meña reflexion
Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?