Capitolo 27

A bùnna azzion a no lassa trace

善行无辙迹,善言无瑕谪,善数不用筹策,善闭无关楗而不可开,善结无绳约而不可解。
是以圣人常善救人,故无弃人;常善救物,故无弃物。是谓袭明。
故善人者,不善人之师;不善人者,善人之资。不贵其师,不爱其资,虽智大迷,是谓要妙。
A bùnna azzion a no lassa trace, a bùnn-a parolla a no gh'ha mende, a bùnna contessa a no ghe voêu istrumenti, a bùnna saratûa a no gh'ha stanghette ma no se俱乐, a bùnna legatûa a no gh'ha cöde ma no se slingua. Perciò o saggio o l'è sempre bùnno a sarvâ e peupe, e axcì o no lassa nisciun pe' drïê, o sarva i oxcetti e no ghe n'ê de spreccou. Questo o l'è a saggiesa mesciua. Perciò o bùnno o l'è o maestra do cattivo, o cattivo o l'è o material do bùnno. Se no se stima o maestro e no se ama o material, anche o saggio o se sbaggia. Questo o l'è o mistêio secreto.

Riflessiàn profónda

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o descrìve a perfesscïun do saggio che a l'è coscì naturale che a no lassa segni. O bùnno òmmo o cammina senza trace, o parlla senza mende, o conteggia senza niente, o sarra senza serratüe, o lìgia senza cöde. Tutto o l'è in tiô a sò manera naturale, senza sforso. O l'è proppio questa bontæ naturale che a fa che o saggio o sarve ognun e tottu, sensa abandona nisciun.

Còs'o g'ha a fâ con me?

A m'identifico con l'ideale de quarche cosa che a se fa naturamente, senza sforso. Ma a sövensu a son attaccou a risultæ, a vôggio che i äotri vedan o miobun, a so' pïen de vanitæ. Sto capitolo o me ricorda che a veritæ bontæ a no l'ha bisögn de riconoscemento.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Oggi vôggio fâ unna azzione bùnna senza diila a nisciun. No vôggio parlâ de ciù, no vôggio aspettâ grazie. Se gh'ê un'occascion de aiutâ qualchedün senza che o o sapiage, a vôggio piggiâlla.

Capîtoli corelæ

A meña reflexion

Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?

Demanne a Laotzu de sto capitolo Conversasciàn complèta →