Chapter 20
Opgitt d'Liesren, kritt keng Suergen
Original
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dëst Kapitel ass eng vu de perséinlechste Passage vum Tao Te Ching. Lao Tzu beschreift den Contrast tëschent dem Wee an den ale Mënschen. Hien schwätzt iwwer d'Opgitt vum konventionelle Liesren an d'Suergen, déi et bréngt. D'Leit fuerchten dat, wat all anerer fuerchten; awer de Wee kennt keen Ends. D'Vollek ass frou an iwwerswankeg, awer de Sage ass rou an einfach wéi eemolecht Kand.
Wéi bezitt et sech op mech?
Heiansdo feele mech och eleng, wann all déi anerer frou sinn an ech net sou正確 verstanen gin. Dëst Kapitel seet mech, datt dat normal ass. De Sage hues eescht eppes aneres wéi d'Vollek - hien/n hëlt seng Kraaft aus dem Ursprong vun allen Dingen.
Wat soll ech haut maachen?
Haut wäert ech probéieren, mech net vun deenen aneren beaflosse ze loossen. Ech wäert roueg bleiwen, och wann all déi anerer lauten sinn. Ech wäert eppes Einfaches maachen, dat mech mat mengem Ursprong verbënnt.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?