Chapter 54

Qui bene aedificat, evelli nequit

善建者不拔,善抱者不脱,子孙以祭祀不辍。
修之于身,其德乃真;修之于家,其德乃余;修之于乡,其德乃长;修之于国,其德乃丰;修之于天下,其德乃普。
故以身观身,以家观家,以乡观乡,以国观国,以天下观天下。吾何以知天下然哉?以此。
Qui bene aedificat, evelli nequit; qui bene amplectitur, solvi non potest. Posteri eorum sacrificia in aeternum perficient. Virtutem in se ipsis cole, et erit vera; in familia cole, et redundabit; in vico cole, et permanebit; in regno cole, et abundabit; in mundo universo cole, et ubique pandetur. Ergo ex se ipso singula contemplare: ex familia familiam, ex vico vicum, ex regno regna, ex mundo mundum. Quo pacto scio universum? Hoc modo.

Alta Meditatio

De quo agit hoc caput?

Virtus, si recte plantata fuerit, non potest evelli; si in se culta fuerit, vera erit; si in familiam, redundantem; si in vicum, permanentem; si in regna, abundantem; si in mundum, universalem. Exemplo proprio cuncta metimur: hic est canon virtutis.

Quomodo ad me pertinet?

Virtus, quam in me colere debeo, ad familiam meam, ad vicum, ad omnes pertinet. Mea cultura non mihi soli est, sed omnibus qui me circumdant.

Quid hodie facere debeo?

Hodie unum actum virtutis in me ipso diligenter curabo — aut modestiam, aut patientiam, aut beneficentiam. Hoc exemplo ad familiam meam propagare conabor.

Capita Similia

Meditatio Mea

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →