Chapter 22

Kang Tumarima Bakal Weruh Kasil

曲则全,枉则直,洼则盈,敝则新,少则得,多则惑。
是以圣人抱一为天下式。不自见故明,不自是故彰,不自伐故有功,不自矜故长。
夫唯不争,故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者,岂虚言哉!诚全而归之。
Kang tumarima bakal entuk kasil, kang ndhut bakal dadi lempeng, kang kurang bakal kebak, kang wis bakal anyar, kang sithik bakal entuk, kang akèh bakal bingung. Mula para wong agung nggandhok siji dadi sandhangane dhaerah. Ora nganggep awake dhewe kang katon, mula bisa weruh; ora nganggep awake dhewe bener, mula bisa dianggep; ora ngangga awake dhewe, mula bisa nggayuh apa kang dipengini; ora nganggep awake dhewe luwih, mula bisa tuwuh. Mung amarga ora balang-balangan, mula ora ana sing bisa balangan. Apa kang diadegni jaman biyen, 'kang tumarima bakal entuk kasil,' iku dudu tembung kosongan! Bener-bener kasil bakal bali marani.

Renungan Jero

Apa isi bab iki?

Bab iki ngandhut bebener kang nggumunake. Sing luwih elek bakal dadi apik, sing kurang bakal kebak, sing sithik bakal entuk. Para wong agung ora nganggep awake dhewe, mula bisa weruh lan entuk kasil. Ora balang-balangan, mula ora ana sing bisa nandingi.

Piranti hubungane aku?

Aku ngerti yen kabeh ora perlu dipaksani. Kathah kabeh sing kula pengin entuk lewat kas有人说aken ora bakal sukses. Maneh maneh kabeh ingkang dados ingkang ala saged dados apik, manawi kula pasrah.

Apa sing kudu daklakoake dina iki?

Dina iki kula badhe pasrah, ora mbok menanga kula menangi. Kula badhe mangertosi awake pribadi lan nampa kabeh kanthi legawa.

Babagan Terkait

Pantulan Kula

Apa bab iki nggugah inspirasimu? Bagaimana cara ngelakoni?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →