Chapter 9

Nggawa Suwung, Nampi Irah-ing Tanpa

持而盈之,不如其已;揣而锐之,不可长保。
金玉满堂,莫之能守;富贵而骄,自遗其咎。
功遂身退,天之道也。
Yen nggawa lan nglumpukake nganti kebak, luwih baik mandheg wae; Yen ngetaki lan ngasah nganti landhep, ora bisa tetep lestari. Emas lan permata kebak ing griyagedhe, ora ana sing bisa njagi; Yen sugih meleh lan kuwasa nanging sregep, mung ngasilake ala dhewe. Sawise kasil ditandhingi, bali mudhik iku dalaning swarga.

Renungan Jero

Apa isi bab iki?

Ayat iki ngandhut之意 yèn kabèh sing dicekel nganti kebak lan digdaya mesthi bakal ora lestari. Emas, permata, lan kamulyan iku bisa ilang; kegiyatan lan kuwasa sing ora ditandhingi bisa dadi banyu. Dadi kudu ngerti kapan kudu mandheg lan ngalah.

Piranti hubungane aku?

Kajawi iku, aku uga ngendel-endel yen kasil lan kamulyan iku ora bisa dijagi salawase. Mula aja kagum amarga sanjabaning kuwasa - aja nganti dadi sombong lan nglalekake marang sing sepele.

Apa sing kudu daklakoake dina iki?

Dina iki aku bakal nyoba ngelingi manawa kasil iku mung sisipan; apa sing penting yaiku tumindak becik. Saban-saban, aku bakal nindakake satu Perbuatan becik tanpa ngarep-arep kamulyan.

Babagan Terkait

Pantulan Kula

Apa bab iki nggugah inspirasimu? Bagaimana cara ngelakoni?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →