Chapter 38

Æðsta dyggð er án dyggðar

德 仁 义 礼 道

Original

上德不德，是以有德；下德不失德，是以无德。
上德无为而无以为；下德为之而有以为。上仁为之而无以为；上义为之而有以为。上礼为之而莫之应，则攘臂而扔之。
故失道而后德，失德而后仁，失仁而后义，失义而后礼。夫礼者，忠信之薄，而乱之首。
前识者，道之华，而愚之始。是以大丈夫处其厚，不居其薄；处其实，不居其华。故去彼取此。

Þýðing

Æðsta dyggð sækist ekki eftir dyggð og er því með dyggð; minnsta dyggð varðveitir dyggð og er því án dyggðar. Æðsta dyggð er handafllaus og gerir ekkert; æðsta mennsku gerir án þess að sækja; æðsta réttlæti gerir af ásetningi; æðsta siðgæði gerir og enginn svarar, þá bregður maður sér og neyðir. Svo þegar Tao er glatað kemur dyggð, þegar dyggð er glatað kemur mennska, þegar mennska er glatað kemur réttlæti, þegar réttlæti er glatað kemur siðgæði. Siðgæði er mjöðm tryggðar og trausts og upphaf alls usla. Framsærir spámenn eru útbreiðsla Tao og upphaf heimsku. Þess vegna ber góður maður sig djúpt, ekki grunnt; hann ber raunveruleikann, ekki yfirborðið. Hann fer þaðan og velur þetta.

Djúp huglægni

Hvað fjallar þessi kafli um?

Kaflinn lýsir stigveldi dyggðar: æðsta dyggð er handafllaus, næst kemur mennska, síðan réttlæti, og loks siðgæði. Hann segir að eftir því sem maðurur fer lengra frá Tao, því meiri hætta á usla. Raunveruleg dyggð er einfeldni og náttúruleg, ekki tilgerðarleg.

Hvernig tengist þetta mér?

Ég hef tilhneigingu til að vilja sýna fram á dyggð mína og fá viðurkenningu. Þessi kafli minnir mig á að sann dyggð er óskýr og útilokar ekki neitt. Ég ætti að einbeita mér að því að vera frekar en að sýna.

Hvað ætti ég að gera í dag?

Áætlaðu í dag að gera eitthvað gott án þess að láta neinn vita. Gefðu einhverjum rausnarlegt risaeðla án þess að biðja um þakkir eða búast við því að nokkur viti.

Tengdir kaflar

1 Um veginn sem hægt er að ræða 18 Þegar hið mikla Tao er yfirgefið 19 Forðast Heilagsæti og Græsku 48 Lærdómurinn vex dag frá degi

Mínar huglægar

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →