Lærdómurinn vex dag frá degi

Hvað fjallar þessi kafli um?

Kaflinn lýsir paradoxical sambandi milli lærdóms og Dao. Lærdómur bætir við sig upplýsingum, en Dao krefst þess að við losum okkur við allt sem ekki er nauðsynlegt. Með sífelldri minnkun komumst við að tómleikanum (wu wei), sem er ekki iðjuleysi heldur hreint, óflekjað virkni sem kemur af sjálfsprottnu jafnvægi.

Hvernig tengist þetta mér?

Ég hef safnað mikilli þekkingu og hæfileikum, en finn stundum að ég er of flókinn, of skipulagður, of stressaður. Þessi kafli minnir mig á að sann auðveldi kemur ekki með meiri innsæi heldur með meiri losun. Ég er hvattur til að spyrja: Hvaða hlutum í mínu lífi get ég látið lausarlaust?

Hvað ætti ég að gera í dag?

Í dag ætla ég að skrifa lista yfir alla hluti sem ég 'þarf' að gera, lesa, læra eða eignast. Síðan ætla ég að draga strik í gegnum poðu sem eru ekki sannarlega nauðsynlegir fyrir vellíðan mína. Ég ætla að gefa mér tvo klukkutíma án áætlunar, og nota þann tíma í tómleika og hlustun.