Capítulo 80

Estados pequenos con poucos cidadáns

小国寡民。使有什伯之器而不用,使民重死而不远徙。
虽有舟舆,无所乘之;虽有甲兵,无所陈之。使民复结绳而用之。
甘其食,美其服,安其居,乐其俗。邻国相望,鸡犬之声相闻,民至老死,不相往来。
Sexan pequenos os estados e poucos os seus habitantes. Polo tanto, aínda tendo ferramentas para milleiros, non se usarán. Facede que o pobo valore a vida e non emigre ao lonxe. Mesmo tendo carros e barcas, nonecesitará viaxar. Mesmo tendo armados e exércitos, nonecesitará exhibilos. Facede que o pobo volva á simplicidade dos nós de corda para rexistrar as cousas. Que o seu alimento sexa saboroso, as súas roupas confortábeis, os seus fogares tranquilos, os seus costumes alegre. Aínda que os estados veciños se divisaren e se oean os seus gallos e cans, os seus habitantes chegues á vellez e á morte sen ter necesidade de visitares.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

O capítulo describe unha utopía política onde estados pequenos con poucas persoas vivía en paz e simplicidade. Hai ferramentas mais non se usan, hai barcos mais non se viaxa, hai armas mais non hai guerras. A xente vive contenta co que ten, e os veciños poden verse mais non teñen necesidade de interacción. É unha visión de comunidade perfecta e autosuficiente.

¿Como se relaciona comigo?

Vivo nun mundo de exceso onde sempre quero máis. Esta ensinanza desafía a miña tendencia ao consumismo e a dependencia da tecnoloxía. Cando viaxo, o meu teléfono e redes sociais fan que estea conectado mais sempre ausente. Esta visión de proximidade sen contacto tráeme á mente o que significa verdadeiro comunidade.

Que debería facer hoxe?

Hoxe vou simplificar algo na miña vida. Non necesito usar todas as tecnoloxías dispoñibles. Vou pasar tempo real con alguém sen distraccións, como se fose eu mesmo, a terra e o meu veciño, nun mundo onde a presenza basta.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →